هنوز زنده ام و دیگر هیچ. پ.ن. حرف زیاده. سر وقت میام و مینویسم. دلم براتون تنگ شده و نگرانتون بودم. چه دوستان داخل ایران و چه دوستان خارج نشین و دورتر علی الخصوص قوری جان که ساکن دبی هست و نمیدونم تو دوران جنگ شرایط چطور براش پیش رفته.
برچسب:
نویسنده: پرهام فدایی
تاريخ: دوشنبه
22 تير
1405 ساعت: 8:44