خرید بک لینک

پرداختی حقوق خرداد ماهم افتضاح بود. آقای کارفرما 15 میلیون تومن رو تو ده پرداخت انجام داد : 8 میلییون + 4 میلیون + 50 هزار تومن + 40 هزار تومن + 190 هزار تومن + 880 هزار تومن + 610 هزار تومن + ... ! حقوقی که باید دوم تیر ماه تسویه میشد خرد خرد 26 ام تیر ماه تسویه شد. این در حالی بود که خرداد ماه من بیشتر کار کردم با این دیدگاه که درامدش رشد کنه و بابت حقوق اذیتم نکنه مثلا سه چهار باری یک ساعتی اضافه کار وایسادم. اعصابم حسابی بهم ریخته بود. استرس اینو داشتم که 26 ام تسویه کرده حالا مجدد حقوق تیر ماه هم که موعد پرداختش 2 مرداد هست عقب میندازه و خرد خرد پرداخت میکنه. تصمیم به استفاء قطعی بود. کلی سوال تو ذهنم بود : تا چه موقع برم سر کار ؟ تا دوم که ماهم تکمیل بشه ؟ تا زمانی که حقوق تیر رو پرداخت کنه؟ نکنه باز بیست روز تاخیر بندازه و خودش بشه یه ماه کار کردن؟ باید قید حقوق آخر رو بزنم ؟ کلاس شنا رو با ساعت کاری کافی نت تنظیم کردم. آیا بهتر نیست یه ماه دیگه هم برم تا کلاس شنا تموم بشه و بعد از اون دنبال کار بگردم؟ آیا روانم میتونه یک ماه همکاری با این آدم رو تحمل کنه ؟ تو همین فکرا بودم که گوشی رو برداشتم و به آقای کارفرما پیام دادم : سلام آقای فلانی . بهترین ؟ جسارتا دوم موعد پرداخت حقوقمه. میدونم شرایطتون سخته ولی من واقعا نیاز دارم. صفر صفرم. لطفا به فکر باشید که خدایی نکرده شبیه این ماه نشه . پیام رو سه شنبه 30 تیر ماه ارسال کردم. چند ساعت بعد جواب داد : سلام. خوبین ؟ الان این تیکه بود یا تهدید؟ اگر تا حالا حقوق جامع نگرفتی یا ندادم بگید. چون هر ماه داری این حرفو تکرار میکنی. اگر من کارگر شمام که بحثش جداست. اگر دو تا همکاریم که داریم کار میکنیم. گوشیو برداشتم و باهاش تماس گرفتم. گفتم چرا این طوری صحبت میکنین؟ من وقتی برای آغاز همکاری مجدد خدمتتون رسیدم تاکید کردم که دوست ندارم حقوقم خرد خرد پرداخت بشه و شما پذیرفتین. گفت منم خیلی چیزا رو دوست ندارم مثلا اینکه تو پنج شنبه ها تعطیلی ! من دوست دارم یکی باشه که پنج شنبه هام بیاد. گفتم جناب شما پیشنهاد بیشتر شدن حقوق دادین و من اون مبلغ رو نپذیرفتم به جاش خواستم پنج شنبه هام تعطیل باشه و شما پذیرفتین. اگر مهم بود میتونستین قبول نکنین. ما صحبت کردیم با هم. گفت این ماهت یک هفته تعطیل بودی چه حقوقی میخوای ؟ بیان دادم که سه روز تعطیل رسمی بوده و دو روز هم مرخصی. یهو گفت اره چرا وقتی یکشنبه، من ازت خواستم یک ساعت بیشتر بمونی نموندی ؟ تو به کار من اهمیت نمیدی! ماجرای یکشنبه هم از این قرار بود که من خانواده همسر رو برای تماشای فینال مسابقات جام جهانی دعوت کرده بودم. شما تصور کنین باید خریداری انجام میدادم. نظافت میکرردم. شام میپختم. دوش میگرفتم. جارو برقی میکشیدم. میوه آماده میکردم و برای همه این کار ها 4 ساعت زمان داشتم که آقای کارفرما میخواست یک ساعت بیشتر هم بمونم. واقعا نمیرسیدم. اون روز برای اینکه حرف آقای کارفرما زمین نمونه پذیرفتم نیم ساعت بمونم که ای کاش نمیموندم. مجدد براش تبیین دادم که مهمان داشتم و برام مقدرو نبود. اگر دو شنبه یا سه شنبه و یا هر روز دیگری میخواست حتی میتونستم دو ساعت بیشتر بمونم. با پر رویی تمام گفت نه . کار من باید الویت 1 زندگی تو باشه. من میگم بمون باید بمونی. همین که گفت "باید" منفجر شدم . جواب دادم : بایدی در کار نیست. ما سر ساعت کاری با هم صحبت کردیم. اگر روزی هم من بیشتر از ساعت کاری موندم وظیفه ام نبوده. همین الان هم کلید رو براتون میارم و دیگه از زمان آینده نمیام. گفت بیار ! پنیک کرده بودم. تپش قلب داشتم و نفس نفس میزدم. با آقای همسر تماس گرفتم. بغضم ترکید و گریه کردم. خوشحال بودم که از شرش راحت شدم و در عین حال استرس حقوقی رو داشتم که رفت رو هوا. آقای همسر آرومم کرد و بهم اطمینان داد حقوقم رو ازش میگیره. همون روز عصر تا آقای همسر رسید خونه، به تنهایی رفت و کلید و تحویل داد. الان سومین روز کاری هست که خونه ام. تصمیم گرفتم روی پیج آقای همسر کار کنم و یه سری محصولاتی که تولید میکنیم رو بارائهم.

پ.ن. در کل من عقیده دارم بهترین کار برای یه خانم خانه داریه. زن برای کار ساخته نشده. من خودم به شخصه ده روز قبل از موعد پرداخت حقوقم بهم میریختم. همش نگران که دوباره حقوقم خرد میشه و هیچی از پولم نمیفهمم! فس می افتادم گوشه خونه و حوصله هیچ کاری رو نداشتم. خیلی از مشکلاتی که تو زندگی های الان به وجود اومده نشات گرفته از همین شاغل شدن خانوم هاست. غرور و تامین کنندگی مرد با شاغل شدن خانوم ها از بین رفت و این خیلی بده. نظر تو چیه ؟

برچسب: نویسنده: پرهام فدایی تاريخ: سه شنبه 10 شهريور 1405 ساعت: 3:30

صفحه بندی